De laatste maanden heeft BressBand BOB hard gewerkt aan een nieuwe show. De formule, die bestaat uit een gebalanceerde mix van muziek, thema, show, dynamiek en variatie, wordt voor de derde maal geperfectioneerd. Want na de Blues Brothers en Grease is nu ook Queen aan de beurt. Met de Queen serie, die door menigeen reeds “de Koninklijke” wordt genoemd, presenteert BressBand BOB met gepaste trots een ode aan de legendarische rockgroep Queen. Niet alleen de explosiviteit maar ook de schoonheid en kunst waarmee deze vier-mans formatie musiceerde wordt op passende wijze vertolkt.

Uit het niets opent de “deus ex machina” in het donker zijn felle ogen, als het zware koper van BressBand BOB de Queen-intro inzet. Onder de sonore, unisono klank tracht de massa zich langzaam voort te bewegen. De echte Queen fan weet na een paar maten al precies waar het over gaat; dit is het magische begin van “One Vision”.

Naarmate BressBand BOB dichter bij het podium komt, lijken de donkere wolken op te klaren, de mineur stemming wordt verruild voor majeur en de leden van BOB nemen de juiste plek in voor de echte aftrap van de show.

Daar waar eigenlijk “One Vision” echt zou moeten beginnen met het rauwe ongeëvenaarde gitaarspel van Brian May, verrast BOB het publiek door naadloos over te gaan in de topper uit de popmuziek aller tijden: Bohemian Rhapsody. De toehoorders die nu nog niet doorhebben dat BOB Queen speelt, komen ongetwijfeld van een andere planeet.

“Mama, just killed a man …” is niet hetgeen men zou verwachten uit de mond van de lieftallige dames van de saxofoongroep, toch spelen ze het zonder blikken of blozen.

Daar waar Queen zelf tijdens live optredens het podium verlaat (wegens gebrek aan 100-koppig koor voor: Galileo, Mama Mia, Scaramouche, Be Elzebub en al die anderen), gaat BOB subiet verder met het volgende nummer.

Als de sousafoon het wereldberoemde deuntje speelt, denken een hoop jongeren aan: “Ice, ice baby”. Maar het is toch echt de originele song “Under Pressure” van Queen die hier gespeeld wordt. Een trompet/trombone duo vertolkt de stemmen van Freddie Mercury en David Bowie. Het nummer eindigt zoals het origineel in pianissimo met vingerknippen op de twee en de vier van de maat. De tuba en trombone sectie maken hier handig gebruik van, want dit is meteen het aftellen voor het volgende nummer.

“One dream, one soul … it’s a Kind of Magic!”, schalt uit de instrumenten van de koperblazers. De gedragen melodie wisselt continue van klein naar groot koper en weer terug. Zelfs de geraffineerde gitaarloopjes van Brian May worden in dit stuk ten gehore gebracht, aan de details zal het in dit nummer niet ontbreken.

Na dit melodieuze werk is het wel weer tijd voor een ruiger nummer. De sousafoon neemt het voortouw met een ander alom bekend loopje van bassist John Deacon. BressBand BOB speelt “Another One Bites the Dust”. Het origineel van Queen is vrij kaal en zou met slechts handvol muzikanten gespeeld kunnen worden, BressBand BOB is zo vrij geweest om het geheel wat meer in te kleuren zonder het karakter van het stuk om zeep te helpen. BOB entertaint het publiek op de enige echte Mercury manier met “call and answer”. Na een kort intermezzo van de trompetten gaat het nummer verder. De sousafoon worstelt zich naar voren voor een lekkere solo. Of de arrangeur dezelfde gedachte had bij “ad libitum” is natuurlijk maar de vraag?

Het nummer is nog niet voorbij of het slagwerk lanceert het zware koper al uit de startblokken voor “Breakthru”. De stroomtrein uit de videoclip raast ook hier op volle snelheid voorbij. Mocht er een muzikant zijn die tot hier geen zweetdruppeltjes gelaten heeft, dan komt daar nu verandering in. “Full speed ahead …” maar aan het eind komt de trein abrupt tot stilstand om nog eenmaal zijn meerstemmige hoorn te laten klinken.

BressBand BOB kan het niet laten, een Queen show vraagt om een stevige apotheose zoals alleen Queen dat kan. Het publiek kan de handen niet in de broekzak houden en wordt door het opzwepende slagwerk van de BOB Roger Taylors gedwongen om mee te doen. Iedereen kent per slot van rekening het klappen en de beweging van “We Will Rock You”. De trompetten geven een voorproefje om te kijken of het publiek de tekst een beetje kan zingen. Daarna komt er een muur van geluid vanaf het podium, alle registers gaan vol open. Het publiek scandeert:” We will, we will … rock you!”. En BOB rockt genadeloos verder; een spetterende replica van een van Queen’s vele verschillende uitvoeringen van dit nummer.

Net als Freddie Mercury zijn de meeste BOB leden na dit intensieve optreden volledig afgebrand. Toch mag zo’n live concert niet afgesloten zonder het statige Engelse volkslied “God Save the Queen” te spelen maar dan met een echt Queen einde. Het hijsen van de oranje BOB vlag maakt de afwezigheid van een rood fluwelen cape, afgezet met peperduur hermelijn, meer dan goed.

Deze show is een absolute “must see” voor echte “die-hard” Queen fans, maar ook bij het gemiddelde publiek gaat deze show er in als zoete koek.

Nieuwsgierig??? Kijk snel in de agenda waar en wanneer BressBand BOB weer optreedt. Of boek BressBand BOB gewoon voor je eigen feestje via onze contactpersoon en kies zelf de shows die je leuk vindt!